บทที่ 150 รักลึกซึ้ง

พิมพ์รวีเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่พอได้ยินประโยคของลุงวินธัย ก็ยังทำให้เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ความคิดในหัวหยุดชะงักลงชั่วขณะ ก่อนจะค่อย ๆ ประมวลสถานการณ์ตรงหน้าอีกครั้ง

"ลุงเชื่อว่าพิมพ์คงรู้อยู่แล้วว่าลุงคิดยังไง เรื่องศรัณย์นี่ ทั้งลุงและพวกน้า ๆ ของเราต่างก็เห็นพ้องต้องกันแล้วนะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพื้นฐ...